رد پای باران...

دخترم تمام من
به چشمان تو می نگرم و به تبسم معصومانه ی تو که بی نیازم می سازد از هر رویا و آرزویی جز تو...شعر من با تو سبز می شود و هر واژه و کلامم محصور نگاه و نام تو می گردد و من چقدر خوشبختم همه روز و شب دلم تسلیم باران می شود...زندگی بی خنده ات و خانه م بی حضورت هرگز مباد...تو یک نعمت الهی و یک قطره از خدایی...
و
باران تو حقیقت دیروز و امروز و فردایی منی...
مانا و شاد باشی دختر جان من
هستی ات سبز و فرداهایت سپید و روشن باد

رد پای باران......